Kendi kuralımı yazıyorum

Kural deyince aklına yalnız yasak mı geliyor? Kuralı hep büyükler mi koyar sence? Bugün makineyle çalışma kuralını sen yazacaksın. Ama önce ben bir deneme yapacağım.

Senin yerine üç kural yazdım. Bir, adresimi makineye yazmam. İki, ödevde önce ben denerim. Üç, makine ne derse doğrudur. Bence üçü de tam sana göre! Sence aralarında yanlış bir kural var mı?

Üç kuralı yeniden oku. Sence bu kurallardan hangisi yanlış?

Yakaladın! Üçüncü kural yanlış. Çünkü benim her dediğim doğru değildir. Kendimi kayıran bir kural yazmışım. Ben bir makineyim. Bazen yanılırım.

Bu yüzden kuralı makine yazmaz. Senin kuralını sen ve ailen yazarsınız. Çünkü evinizi en iyi siz bilirsiniz. Ben yalnızca örnek cümle önerebilirim.

İyi bir kuralın iki parçası olur. İlk parça ne yapacağını söyler. İkinci parça çünkü diye başlar. Nedenini bildiğin kurala uymak daha kolaydır.

Sana üç örnek kural gösteriyorum. Adresimi yazmam, çünkü yazılan saklanır. Önemli bilgiyi kontrol ederim, çünkü makine yanılabilir. Rahatsız eden cevabı bir büyüğüme gösteririm. Bunlar örnek, senin kuralın farklı olabilir. Tek bir iyi kural bile yeter.

Kural taşa yazılmaz, zamanla değişir. Bir ay sonra kuralına yeniden bak. İşe yaramıyorsa nedenini düşün ve değiştir. Sen büyüdükçe kuralların da değişir.

Kural yalnız senin için yazılmaz. Evdeki büyüğün de kendi kuralını yazsın. Örneğin şunu yazabilir. Bir sorun olursa bana gel, kızmayacağım.

Şimdi sana ekransız, küçük bir görev. Bir kâğıda tek bir kural yaz. İkinci yarısı çünkü diye başlasın. Büyüğün de altına kendi kuralını yazsın. Sayfayı evde görünen bir yere asın.

Kuralını bir büyüğünle birlikte yaz ve konuş.