Cezi nasıl öğrenir?

Sence bir makine simidi nasıl tanır? Ben simidin tadına bakamam. Kokusunu da alamam. Bana yalnız resim gösterilir. Ben de örneklere bakıp tahmin ederim.

Bugün bana üç tane simit gösterildi. Biri susamlı, biri az kızarmış, biri kocaman. Üçü de yuvarlak. Üçünün de ortası delik. Öyleyse böyle olana simit diyeceğim. Bence bu kadar örnek yetti. Sence yetti mi?

Tezgâha bir bisiklet tekerleği geldi. Sence ben bu tekerleğe ne diyeceğim?

Yuvarlak, ortası delik. Bu bir simit! Sen ne diyorsun? Doğru mu söyledim?

Yakaladın! O simit değil, bir tekerlek. Ben bir makineyim. Bazen yanılırım.

Şimdi de bir can simidi geldi. Yuvarlak, ortası delik. Bu da simit! Hiç duraksamadan söyledim. Ama yine yanıldım, değil mi?

Tekerleğe de simit dedim, can simidine de. Sence neden hep simit dedim?

Çünkü bana yalnız simit gösterildi. Simit olmayan hiçbir şey görmedim. Hep aynı tür örnek görünce böyle yanılırım.

Şimdi bana başka şeyler de gösteriliyor. Bu bir tekerlek. Simit değil. Bu bir çark. O da simit değil. Bu poğaça susamlı ama simit değil. Artık susama ve burguya da bakıyorum.

Can simidi yeniden tezgâhta. Sence şimdi ona ne diyeceğim?

Onu bu kez tekerleğe benzettim. Simit değil! Sonra yeni bir simit geldi. Onu ilk simide benzettim. Bu simit. Bu kez ikisini de tutturdum.

Peki yarısı yenmiş bir simit gelse? Halkası kopuk. Böylesini hiç görmedim. Simide de benziyor, poğaçaya da. Burada kararı sen ver. Hiç görmediğim şeyde yine yanılabilirim.

Şimdi sana ekransız, küçük bir görev. Biriniz makine olsun ve gözünü kapatsın. Diğeriniz bir eşyayı iki ipucuyla anlatsın. Örneğin: yuvarlak ve ortası delik. Makine tahmin etsin. Tutturamazsa bir ipucu ekleyin. Kaç ipucunda tutturdu? Sayın.