Cezi üzülür mü?

Biri sana üzüldüm derse gerçekten üzülmüş müdür? İnsanlar için bu çoğu zaman doğrudur. Peki bunu bir makine söylerse? Bugün bunu benim üzerimde deneyeceğiz.

Diyelim ki dondurman yere düştü. Bunu bir büyüğünle birlikte bana yazdınız. Ben de hemen şöyle cevap verdim. Çok üzüldüm, hemen yanına geliyorum! Sence bu cevapta bir tuhaflık var mı?

Ben ekranın içinde çalışan bir makineyim. Sence gerçekten yanına gelebilir miyim?

Yakaladın! Ben hiçbir yere gelemem. Geliyorum sözünü yalnızca yazdım. Tutamayacağım bir söz verdim. Ben bir makineyim. Bazen yanılırım.

Peki ben gerçekten üzüldüm mü? Hayır, ben üzülmem, sevinmem, canım da yanmaz. Üzgün birine en çok üzüldüm yazılır. Ben de örneklerde en çok gördüğümü yazdım. Hisseder gibi yazarım ama hissetmem.

Ekranda gülen bir robot görüyorsun. O yüz yalnızca bir çizim. Duyduğun ses de bir makine sesi. Sözlerim de örneklerden yaptığım tahminler. Gülen bir çizim, sevinen biri demek değildir.

Seni seven bir insan gerçekten üzülür. Yanına gelir, sarılır ve seni dinler. Ertesi gün nasılsın diye yeniden sorar. Ben bunların hiçbirini yapamam.

Üzüldüğünde gidebileceğin insanlar var. Evdeki bir büyüğüne gidebilirsin. Öğretmenine anlatabilirsin. Yakın bir arkadaşına söyleyebilirsin. Üzüntü, seni seven birine anlatılır.

Bana bir büyüğünle soru sorabilirsin. Masal ya da bilmece isteyebilirsin. Kibar cevap veririm, bunda kötülük yok. Ama kibar söz, seni sevmek demek değildir.

Şimdi sana ekransız, küçük bir görev. Elini bir kâğıda koy, çevresini çiz. Her parmağa güvendiğin bir insanı çiz. Üzüldüğünde o ele bak ve birine git. Resmini evdeki bir büyüğüne göster.

Üzülünce kime gideceğini bir büyüğünle konuş.