Yazması zor mesajlar: veli grubu, dilekçe, şikâyet

Akşam dokuz. Veli grubuna yazacağınız mesajı üçüncü kez siliyorsunuz. Ne diyeceğinizi biliyorsunuz. Zor olan, nasıl söyleyeceğiniz. Bugün tek bir beceri öğreneceksiniz: taslak yazdırmak ve kendi sözünüzü katmak.

Önce durumu anlatın ve bir taslak isteyin. Okul servisi üç gündür sabahları on beş dakika geç geliyor. Çocuklar ilk derse yetişemiyor. Sınıfın veli grubuna yazıp diğer velilere soracağım: onlarda da durum aynı mı? Sonra servis sorumlusuna birlikte yazmayı önereceğim. Bu mesajın taslağını yaz. Taslak geldi. Dört cümle; kibar ve düzenli. Boş sayfadan iyi bir başlangıç. Okulun adını, şoförün adını, kimsenin telefonunu yazmadınız. Grubun ekran görüntüsünü de yüklemeyin.

Taslak düzgün, ama sizin gibi konuşmuyor. Ona kendi eski mesajınızı örnek gösterin. Benim gruba yazdığım eski bir mesaj şöyle: Merhabalar, yarın izin kâğıtlarının son günü, unutmayalım. Taslağı benim sesime benzet. Üç cümleyi geçmesin. Yeni taslak daha kısa ve merhabalar diye başlıyor. Sizin sesinize yaklaştı. Ama dikkatle okuyun. Kısalırken bir bilgi düştü: çocukların ilk derse yetişemediği artık yazmıyor. Mesajın en önemli cümlesi oydu. Bunu ancak okuyan fark eder.

Düşen cümleyi ona yazdırmayın. Kendi sözünüzle siz ekleyin. Bizim kız iki gündür ilk derse geç giriyor. Sağda vurguyla görünen cümleyi biz yazdık. Bunu yalnız siz bilirsiniz. Çocuğunuzun adını yazmadınız; bizim kız demek yetti. Bu cümle mesajı sizin mesajınız yapar.

Veliler de aynı sorunu yaşıyormuş. Şimdi servis sorumlusuna yazacaksınız; durumu yeniden anlatın ve şunu ekleyin. Diğer velilere sordum, onlarda da durum aynı. Servis sorumlusuna göndereceğim mesajın taslağını yaz. Taslak kibar ve açık. Gecikmenin nedenini soruyor, çözüm için zaman istiyor. Bir sözcüğe dikkat edin: rica ederiz, diyor. Mesaj bütün veliler adına konuşuyor. Onlar adına yazmak için söz almadınız. Bu, sizin vermediğiniz bir söz. Diğer veliler adına konuşmak istemiyorum. Mesajı yalnız kendi adıma yaz ve dört cümleyi geçmesin. Şimdi rica ederim, diyor ve çocuğum, diye yazıyor. Mesaj yalnız sizin adınıza.

Dilekçede de yol aynı. Durumu anlatın, taslağı yazdırın. Mahallemizdeki parkta salıncağın zinciri kopmuş. Belediyeye vereceğim dilekçenin taslağını yaz. Adımı, adresimi ve telefonumu sana yazmıyorum; o yerleri boş bırak, ben doldururum. Taslak dilekçe biçiminde geldi. Belediyenin adı, parkın adı, tarih, ad ve adres boş bırakılmış.

Boşlukları kâğıt üstünde kendi elinizle doldurursunuz. Kimlik bilginizi ona hiç yazmamış olursunuz. Dilekçeyi vermeden önce belediyenin kendi sayfasına bakın. Nereye ve nasıl verileceğini orası söyler.

Üç yazıda da yol aynı. Önce durumu ve kime yazdığınızı anlatırsınız. Sonra taslağı yazdırırsınız. Taslağı okursunuz: düşen bir bilgi ya da vermediğiniz bir söz var mı? En sonda bir cümleyi kendi sözünüzle yazarsınız. Becerinin adı: taslak yazdırmak ve kendi sözünüzü katmak. Mesajda da işe yarar, başka her işte de. Öğretmene yazarken de, komşuya not bırakırken de aynısını yaparsınız.

Bir sınırı var. Özür ve başsağlığı mesajını kendiniz yazın; karşınızdaki sizin sesinizi duymak ister. Çıkan taslağı olduğu gibi göndermeyin. Gönder düğmesine siz basıyorsunuz. Bu derste her isteği yalnız bir kez denedik. Sizde taslak farklı çıkabilir.

Bu akşam yapacağınız tek iş şu. Yazmayı ertelediğiniz bir mesajı seçin. Durumu anlatın ve taslak isteyin. Göndermeden önce bir cümlesini kendi sözünüzle değiştirin.

Şimdi sıra sizde. Beş taslağa bakın ve karar verin: göndermeye hazır mı? Kolay gelsin.